درباره آن مشاهدات

نوشتن درباره مالزی همچنان ادامه دارد اما به دلیلی که شاید بتوان آن را تنبلی نامید در آتش‌نوشت منتشر نشده است. گاهی می‌اندیشم آتش‌نوشت جایی است برای آرشیو و جمع‌شدن مطالب نوشته در یک جا.

امروز متوجه شدم که هفت یادداشت/گزارش درباره مالزی را در آتش‌نوشت منتشر نکرده‌ام و هنوز هم نمی‌دانم ضرورتی دارد که همه آنها را اینجا باز انتشار بدهم؟ تنها وسوسه‌ای که می‌تواند ترغیبم کند به باز انتشار همان واقعیت تکراری است که بی‌ثباتی نام دارد. شاید آن سایت روزی تعطیل یا فیلتر یا محدود شود و دسترسی به آن بخش از نوشته‌ها از بین برود. از طرف دیگر می‌گویند که هر رسانه هر قدر نحیف (نظیر همین وبلاگ) خوانندگان خودش را دارد باید برای آنان مطالب را در دسترس قرار داد.
القصه، از اسفندماه به این سو مطلبی درباره مالزی در آتش‌نوشت منتشر نشده است. اینک یادداشت/گزارشی را می‌خوانید منتشر شده در آخرین ماه سال ۸۹ درباره این که وقتی در مالزی سوال می‌کنید این پاسخ را مکرر می‌شنوید که «نمی‌دانم!»

ادامه نوشته

بلبلی با تاجی سیاه و شکمی سفید

پرنده‌ای است با قدرت استتار فوق‌العاده، آوایی خوش و پراکندگی وسیع در آسیای جنوب شرقی. علی‌رغم قدرت استتارش، برخی پرنده‌دوستان معتقدند محال است به جنوب شرق آسیا سفر کرد و آن را ندید. این پرنده را بلبل دم زرد (yellow-vented bulbul) نامیده‌اند.

با کمی دقت می‌توان آن

ادامه نوشته

هر دم از این باغ بری می‌رسد

مشاهدات یک ایرانی در مالزی

هفته گذشته یکی از ایرانیان ساکن مالزی تعریف می‌کرد دوست گرافیست‌اش چندی پیش به جرم داشتن مواد مخدر در کوالالامپور بازداشت شده است. ماجرا از این قرار است که مامور پست بسته‌ای را در شرکت مرد گرافیست تحویل داده اما وی از قبول آن امتناع کرده چون اصلا به او تعلق نداشته است. پستچی با اصرار گفته که بسته متعلق به همسایه اوست و به درخواست مشتری که اینک در سفر است بسته را می‌بایست به مرد گرافیست تحویل دهد. در همین اثنا منشی شرکت نیز رسید را امضا کرد و دست پستچی داد. چند ساعت بعد پلیس به دفتر کار این گرافیست، که در کارنامه‌اش همکاری با شرکت‌های معتبر مالزیایی نیز وجود دارد، مراجعه کرد و پس از کشف همان بسته پستی مرد گرافیست را با خود برد.

این یکی از ماجراهای تلخی است که در مالزی درباره ایرانیان شنیده می‌شود. تصور کنید

ادامه نوشته

بیمه دانشجویی، دزدی و قاچاق

مشاهدات یک ایرانی در مالزی

1- موسوم ثبت نام دانشگاه که فرا می‌رسد باید منتظر بود و دید آیا طرح جدیدی اجرا می‌شود یا نه؟ آیا با طرح جدید هزینه بیشتر از آنچه پیشتر پرداخت می‌شد باید به دانشگاه واریز کرد؟ چندی قبل شایعه افزایش شهریه دانشگاه‌های دولتی همه جا پیچیده بود. اینک «طرح جدید بیمه درمانی» اجرایی شده است. تا دو سال پیش دانشجویان دانشگاه دولتی یو‌پی‌ام یک بار برای همیشه 200 رینگیت(تقریبا معادل 70 هزار تومان) به منظور تحت پوشش قرار گرفتن خدمات درمانی پرداخت می‌کردند؛ مبلغ واریزی کل دوره تحصیل را در بر می‌گرفت. دو ترم بعد این طرح تغییر کرد و قرار شد دانشجویان سالانه مبلغ بیمه را پرداخت کنند. اینک دانشجویان خارجی باید هر ترم بیش از 157 رینگیت را هر ترم بپردازند این رقم بیمه تصادفات، فوت و بستری در بیمارستان‌های خصوصی را در بر می‌گیرد. به علاوه برای درمان سرپایی در کلینیک دانشگاه هم هر ترم باید 100 رینگیت پرداخت کرد. معلوم نیست چرا  مسئولان این دانشگاه در کشور دوست و برادر و مسلمانِ مالزی روی برگه‌هایی که دست دانشجویان داده‌اند، دو رقم را با هم جمع نکرده و یک‌جا آن را ننوشته‌اند تا هم خیال خودشان را راحت کرده باشند و هم خیال دانشجویان ناگزیر را.

خلاصه این که
ادامه نوشته

بلبلی با تاجی سیاه و شکمی سفید

پرنده‌ای است با قدرت استتار فوق‌العاده، آوایی خوش و پراکندگی وسیع در آسیای جنوب شرقی. علی‌رغم قدرت استتارش، برخی پرنده‌دوستان معتقدند محال است به جنوب شرق آسیا سفر کرد و آن را ندید. این پرنده را بلبل دم زرد (yellow-vented bulbul) نامیده‌اند.

با کمی دقت می‌توان آن را لابه‌لای بوته‌ها و درختان مشاهده کرد. طول بدن بلبل دم‌ زرد در حدود 20 سانتی‌متر است، با صورت سفید و دایره‌ای مشکی دور چشمش که خطی کوتاه آن را به نوک وصل می‌کند. تاج کوچک مشکی رنگی نیز بر فرق سرش دارد. سینه و قسمت شکمی تقریبن سفید است که خطوط قهوه‌ای - زیتونی نامنظمی روی آن دیده می‌شود. انتهای بدنش زرد رنگ است و رنگ پر و بالش نیز قهوه‌ای - زیتونی است. دو جنس نر و ماده این پرنده به هم شباهت بسیاری دارند. رنگ دو طرف صورت پرنده نابالغ مایل به قهوه‌ای و رنگ سینه‌اش خاکستری است که به مرور زمان تغییر می‌کند.

بلبل دم زرد

ادامه نوشته

دانشگاه، بازداشت و شادی سال‌نو

مشاهدات یک ایرانی در مالزی

طی یک هفته گذشته رویدادهای مختلفی در گوشه و کنار مالزی روی داده است. هر یک از آنها برای ایرانیان این سرزمین می‌تواند سوال برانگیز، تاسف‌بار، جذاب یا تعجب‌آور باشد.

رد صلاحیت مقطع کارشناسی 23 دانشگاه‌ مالزی از سوی وزارت علوم ایران همچنان بحث داغ محافل دانشجویی است. رایزن علمی و سرپرست دانشجویان ایرانی در جنوب شرق آسیا گفته چنین تصمیمی بر اساس کارشناسی‌ دقیق اتخاذ شده است. او در مصاحبه‌ای با مهر اظهار کرده که در ارزیابی کیفی دانشگاه‌ها بودجه تحقیقاتی، امکانات آزمایشگاهی، پهنای باند اینترنتی، پروژه‌های مرتبط با صنعت، هرم هیئت علمی و نسبت استاد به دانشجو مورد بررسی قرار گرفته است. عزیزالله معماریانی در مصاحبه اخیر خود توضیحاتی کلی درباره رد صلاحیت‌ها داده و به گوشه‌ای از مشکلات دانشجویان ایرانی دانشگاه ام‌ام‌یو اشاره کرده است اما نگفته چرا این دانشگاه رد صلاحیت شده، در حالی که جایگاه آن میان مراکز آموزش عالی مالزی -و حتی جهان- فراتر از چندین دانشگاهی است که مورد تایید رایزن علمی جنوب شرق آسیا و به طریق اولی وزارت علوم جمهوری اسلامی بوده‌اند.  

خبر تاسیس شعبه یکی از دانشگا‌های وطنی، بازار شایعات را گرم‌تر کرده و شنیده می‌شود ریشه رد صلاحیت بسیاری از دانشگاه‌ها را باید در ارتباط با آن جست‌وجو کرد.

اظهار نظرهای مسولان

ادامه نوشته

شعار یا واقعیت؛ مساله این است

مشاهدات یک ایرانی در مالزی

مالزی به راستی سرزمین تضادهاست. گوشه و کنار آن رویدادها و حوادثی رخ می‌نماید که شاید برای غیرمالزیی‌ها عجیب و در نوع خود بی‌نظیر و منحصر به فرد باشد.

مدتی است نجیب رزاق نخست‌وزیر این کشور آسیای جنوب شرقی، شعار «یک مالزی» را تبلیغ و ترویج می‌کند، به این معنا که نژادها و پیروان ادیان مختلف در این کشور با هم برابرند و تبعیض نژادی یا مذهبی وجود ندارد. سه نژاد مالایی، چینی و هندی در این کشور ساکن هستند که ممکن است مسلمان، بودایی یا مسیحی باشند و همگی آنان مالزیایی‌تبار شناخته می‌شوند. حضور در لایه‌های مختلف جامعه نشان می‌دهد که عبارت «یک مالزی» در حد شعاری است عوام‌پسندانه برای دلگرمی ساکنان مالزی و جلب گردشگران خارجی.

دو راننده تاکسی هندی‌تبار و مالزیایی از تبعیض‌های آموزشی می‌گفتند که

ادامه نوشته

تظاهرات مالزيايي، عاشوراي ايراني

مشاهدات يك ايراني در مالزي

ايرانيان مالزي‌نشين در هفته گذشته شاهد يك رويداد كم‌نظير در اين كشور بودند و در عين حال روزهاي نهم و دهم ماه محرم را به فعاليت‌هاي مذهبي و عزاداري مرسوم خود اختصاص دادند. 

رويداد كم‌نظير در واقع تظاهراتي بود در كوالالامپور. كساني كه آن روز در پايتخت مالزي بودند با ترافيك عجيب و كلافه‌كننده‌اي روبه‌رو شدند. روز بعد در رسانه‌ها گزارش دادند تظاهرات،‌ اندكي بر ترافيك اثر گذاشت و پليس به سرعت كنترل شرايط و اوضاع را به دست گرفت. در خبرها آمده بود حدود پنج هزار نفر در اين تظاهرات شركت داشتند. اين عده 12 ظهر در مسجد ملي مالزي گردهم آمدند و دو ساعت بعد به سمت كاخ سلطان حركت كردند. خالد ابراهيم، وزير ارشد ايالت سلانگور با طوماري كه 250 هزار نفر زير آن را امضا كرده بودند از مرزهاي تعيين شده توسط پليس گذشت و همراه چند نفر به كاخ رفت.

اندكي بعد پليس از تظاهركنندگان كه لباس سرخ و سياه به تن داشتند خواست متفرق شوند اما آنان همچنان در محل باقي ماندند و پليس 20 گاز اشك‌آور به سوي مردم

ادامه نوشته

نمايشي فرهنگي،  جشنواره عكس و اعدام

مشاهدات يك ايراني در مالزي


1- هر سال دانشگاه يو‌پي‌ام مالزي برنامه‌اي برگزار مي‌كند به نام «شب فرهنگي دانشجويان بين‌المللي». در اين برنامه دانشجويان كشورهاي مختلف به اجراي برنامه و معرفي فرهنگ كشور خود مي‌پردازند. امسال نيز اين مراسم شنبه شب، چهارم دسامبر برگزار شد و ايرانيان در این نمایشگاه آثار متعدد هنري را در معرض دید عموم قرار دادند از جمله: سفال‌گری، نگارگری، ویترای، مجسمه‌سازی، تذهیب، خطاطی، مینیاتور، عکس، کلاژ، پوستر، موسیقی همراه با حركات موزون سنتي

ادامه نوشته

... و كمي درباره دانشگاه‌ها

مشاهدات يك ايراني درمالزي 13


حكايت دانشگاه‌هاي مالزي مفصل است. براي معرفي كامل آنها و شرايط‌شان كتابي پرصفحه لازم است؛ مثنوي 70 من كاغذ. مي‌گويند زيبايي در چشم بيننده است و هر كسي برداشت و قرائت شخصي خود را از موضوعي واحد دارد. با اين حال كم‌شمار نيستند دانشجويان ايراني ناراضي از شرايط تحصيل در اين سرزمين گرمسيري. بسياري از اين ناراضيان وضعيت تحصيلي ايران را با مالزي مقايسه نمي‌كنند بلكه مبنا و معيارشان شرايطي است كه براي دانشجويان چند دوره قبل‌تر فراهم بوده و معتقدند اينك از آن تسهيلات دست كم براي دانشجويان خارجي خبري نيست؛ تسهيلاتي نظيريه بورس تحصيلي يا كمك هزينه براي انجام تحقيقات ميداني و آزمايشگاهي.

 در چنين شرايطي هفته‌اي نيست كه خبري درباره اين مراكز آموزشي منتشر نشود، خبرهايي كه

ادامه نوشته

تب مرگ‌آفرين

مشاهدات يك ايراني در مالزي 12



برخي تب‌ استخوان سوز و عده‌اي نيز تب استخوان‌شكن مي‌نامندش اما بيشتر به تب دنگي (Dengue Fever)  مشهور است. بيماري مهلكي كه در مناطق گرمسيري آمريكاي جنوبي و جنوب شرق آسيا به كابوسي سياه بدل شده است. يك برآورد نشان مي‌دهند نزديك 40 درصد از مردم جهان در مناطقي كه تب دنگي شايع است زندگي مي‌كنند. اين بيماري ويروسي به وسيله‌ گزش جنس ماده يك پشه  (Aedes aegypti) منتقل و بي‌توجهي به آن باعث مرگ بيمار مي‌شود.

اين بيماري در مالزي نيز

ادامه نوشته

مشاهدات يك ايراني در مالزي 11

اعتراض مالزيايي


چندي پيش نجيب رزاق، نخست‌وزير مالزي از ساخت برجي 100 طبقه خبر داد كه پنج ميليارد رينگيت (تقريبا معادل 4/1 ميليارد دلار) هزينه ساخت آن خواهد بود. اين خبر با اعتراض‌هاي بسياري در شبكه جهاني اينترنت روبه‌رو شد؛ ابزاري كه مالزيايي‌ها بيشترين كاربران آن هستند. مخالفان پروژه برج يك صد طبقه به سرعت در سايت‌هاي اجتماعي فيس‌بوك و تويتر نظرات خود را اعلام كردند. اين افراد صفحه‌اي را در فيس‌بوك براي ابراز مخالفت به وجود

ادامه نوشته

مشاهدات يك ايراني در مالزي 10

حكايت تاكسي و مسافر بي‌اطلاع


تاكسي سوار شدن در مالزي حكايتي است مفصل و گاه يكي داستان پر آب چشم. چندي پيش دوست تازه واردي از كنار برج‌هاي دوقلو تا معبد مشهور هنديان به نام باتوكيو سوار تاكسي شد و براي اين مسير كه مبلغ آن را تاكسي‌متر مشخص كرده بود ناگزير 180 رينگيت (حدود 66 هزار تومن) پرداخت كرد. رقم واقعي حول و حوش 50 رينگيت (حدود 18 هزار تومان) است.

 

يك احتمال اين است كه دوست تازه‌وارد، ندانسته سوار تاكسي‌هاي لوكسي شده است كه قيمت‌شان چند برابر تاكسي‌هاي معمولي است. اما وقتي

ادامه نوشته

مشاهدات يك ايراني در مالزي 9

انتقال ارز و مواد مخدر؛ دو موضوع حساس

ماجرا از آن جا شروع شد كه چند دانشجوي دوره تحصيلات تكميلي، ايميلي به همگنان خود ارسال كردند. در آن ايميل آمده بود كه صرافي ايراني در تحويل پول بيش از حد وعده داده شده، معطل كرده و واكنش نامناسبي به پيگيري‌ چند تن از دانشجويان داشته است. صراف با لحني تند و پرخاشگرانه گفته بود اگر پول براي زندگي نداريد چرا راهي مالزي شده‌ايد؟ و اضافه كرده بود كه مخارج روزانه خودش سر به ميليون مي‌زند. او لابد اطلاع نداشته كه دانشجويان خارجي در مالزي اجازه كار ندارند و ناچارند براي تامين مخارج‌شان چشم به پول‌هايي داشته باشند كه از كشورشان مي‌رسد. در اين ميان گاه هزينه‌ها از حد پيش‌بيني شده نيز فراتر مي‌رود و چاره‌اي نمي‌ماند جز تقاضاي مجدد. پس از مدتي اين صراف ناپديد شد و بخشي‌ از پول‌هاي ايرانيان ساكن مالزي نيز هيچ‌گاه به حساب‌شان واريز نشد. جالب اين كه واحد مركزي خبر در كوالالامپور پيشتر در گزارشي نظر اين صراف را درباره كيفيت دانشگا‌ه‌هاي مالزي -و نه وضع و اوضاع بازار- و نظر يك دانشجو را درباره وضعيت اقتصادي اين كشور درج كرده بود.

 نقل و انتقال پول به مالزي دردسرهاي خود را دارد. بر اساس قوانين اين كشور، به صرافي‌ها
ادامه نوشته

مشاهدات يك ايراني در مالزي 8

نشريات فارسي‌ و جشنواره عكس در گوشه‌اي از استوا


بازار انتشار مجله‌هاي فارسي‌زبان كه بايد بر اساس قوانين مالزي‌ غير سياسي باشند در اين سرزمين گرم و استوايي به شدت داغ است. هر از چند گاهي عنواني جديد كنار عنوان‌هاي قديمي‌تر قرار مي‌گيرد و بعد از يكي دو شماره ديگر نمي‌توان اثري از آنها پيدا كرد. چندي پيش دوست خبرنگاري تعريف مي‌كرد موقع قدم زدن در مركز خريد مشهور كوالالامپور، يكي از صرافان ايراني و شناخته شده مالزي را ديده كه از او درباره راه‌اندازي يك مجله فارسي‌زبان و هزينه‌هاي آن سوال كرده است. صراف يك راست رفته سر اصل مطلب؛ چقدر خرج دارد يك مجله راه‌اندازي شود؟

بسياري مي‌پندارند راه‌اندازي مجله و نشريه آن هم به زبان فارسي

ادامه نوشته

مشاهدات يك ايراني در مالزي 7

قاچاق مواد مخدر و قهوه تلخ


نخست، مي‌گويند حرمت مسجد را متولي آن نگه مي‌دارد. اين كه حرمت ايرانيان ساكن مالزي را خود بايد حفظ كنند، موضوع پيچيده‌اي نيست اما گاه چند تني براي دستيابي به منفعت شخصي پا روي بسياري معيارهاي اجتماعي و انساني مي‌گذارند. چندي پيش رييس پليس مواد مخدر ناجا اعلام كرد كه طي شش ماه گذشته 350  قاچاقچي ايراني در جنوب شرقي آسيا دستگير و زنداني شده‌اند كه در اين ميان سهم كشور مالزي چشمگير است.


علي‌رغم طولاني بودن زمان دادرسي كه گاه ممكن است تا دو سال متهم در زندان بماند و مجازات اعدام

ادامه نوشته

مشاهدات يك ايراني در مالزي 6

دوقلوهاي 300 هزار تني



هر بار از حوالي برج‌هاي دوقلوي كوالالامپور عبور مي‌كنم عده‌اي را مي‌بينم مشغول عكاسي از اين بناي عظيم. اين سازه‌ چنان حضور پرصلابتي دارد كه همه كس را به تماشا وا مي‌دارد و بعد از واقعه 11 سپتامبر لقب بلندترين «برج‌هاي دوقلوي» جهان را به خود اختصاص داده‌اند.

 شايد براي شماري از گردشگران چندان مهم نباشد كه وزن هر يك از برج ها 300 هزار تن و زيربناي آن بيش از 18 هزار متر مربع است. شايد براي آنان حتي مهم نباشد كه 5/2 ميليارد دلار صرف ساخت اين بنا شده است. اما براي بسياري حضور در برج و بالا رفتن از آن وسوسه‌برانگيز است. اين وسوسه به جان من هم افتاد و يك روز تصميم گرفتم بالا رفتن تا ارتفاع 177 متري آن را تجربه كنم. در اين ارتفاع دو برج با پلي كه طول آن بيش از 58 متر است به هم وصل مي‌شوند.

قبل از رفتن به برج سعي كردم كمي درباره آن اطلاعاتي به دست بياورم. در وب‌سايت «پتروناس ‌تاورز»PETRONAS Twin Towers درباره اين بنا نوشته شده: «وقتي درهاي

ادامه نوشته

شهدخور؛ زيبايي و چالاكي توامان


پر و بال نرها در فصل توليد مثل به طور شگفت‌انگيزي تغيير مي‌كند؛ قسمت شكمي به رنگ مشكي و بال‌ها و پشت بدن‌شان به رنگ سرمه‌اي متاليك در مي‌آيد. در اين زمان ممكن است با پرنده ديگري به نام Loten's Sunbird اشتباه گرفته شود. اما اندازه اين پرنده از شهدخور اندكي بزرگتر و نوك خميده‌تر و بلندتري دارد، لك زردي زير بال دارد و سينه‌اش نه سياه بلكه بلوطي است اما فقط در شرايط نوري مناسب رنگ آن قابل تشخيص است.

رنگ پر و بال شهدخور نر در ساير مواقع (به جز فصل توليدمثل) خيلي به ماده‌ها شبيه است. در اين زمان تنها نشانه تشخيص جنسيت اين پرنده‌ها نواري است تيره كه از زيرگلو تا سينه‌ نرها امتداد يافته است و ماده‌ها فاقد آنند. همچنين قسمت پشتي بدن ماده‌ها قهوه‌اي-زيتوني و قسمت شكمي زيتوني-زرد است كه در قسمت گلو و سينه تيره‌تر و

ادامه نوشته

آب در لانه مورچگان

پنج هفته‌اي است كه پنج‌شنبه‌ها در خبرآنلاين درباره مالزي مي‌نويسم. اين گزارش‌هاي كوتاه در واقع تجربه‌هاي شخصي از زندگي در سرزميني ديگر است.

با اين حال وقتي در آخرين شماره (پست قبلي) به گوشه‌اي از مسايل زيرپوست شهر پرداختم و از واقعيت‌هاي رايج نوشتم به مذاق برخي خوش نيامد. حتي در كامنتي نوشته‌اند مالزي كلاغ نداره!

خبر‌آنلاين طبق روال متدوالش شماري از واكنش‌ها را به شكل
ادامه نوشته

مشاهدات يك ايراني در مالزي 5

توسعه بدون زيرساخت


پيش از آمدن به مالزي تصور ديگري از اين كشور داشتم. وب‌سايت‌ها و تبليغات مختلف از كشوري توسعه يافته حكايت مي‌كرد كه با سرعت در حال كم كردن فاصله خود با جوامع توسعه يافته است. حتي اين كشور را بعد از ژاپن بزرگترين چهارراه سايبري آسيا لقب داده‌اند. با اين حال آشنايي بيشتر با بخش‌هايي از آن و نيز گفت‌وگو با مالزيايي‌ها زواياي ديگري را برايم روشن كرد. برخي از اين عده مي‌گويند آهنگ توسعه كشور‌شان چند سالي است كه به شدت كند شده و هر آن چه اكنون نشانه‌اي از پيشرفت به شمار مي‌آيد ماحصل زحمات دولتي است كه 20 سال در راس امور بوده است.

در ايران مونوريل، فرودگاه وسيع و مدرن، و مهمتر از همه برج‌هاي دوقلوي مشهور و 600 هزار تُني مالزي نداريم. اما واقعيت‌هاي ديگري در مالزي وجود دارد كه توجه به آنها نشان مي‌دهد بين كشور ما و اين سرزمين استوايي اختلاف چنداني نيست.

ادامه نوشته