مشاهدات يك ايراني در مالزي (3)
رونمايي كتاب يك هموطن در روز ملي
مالزي سرزمين جشنها و شاديهاست. مناسبتهاي مختلف براي مردم فرصتي فراهم
ميكند كه دشواريهاي زندگي را به فراموشي بسپارند و از كنار هم بودن لذت
ببرند.
16 سپتامبر روز ملي مالزي
است. هر چند دولتمردان مالزي ميان انتخاب اين روز و 31 اوت مناقشهاي
پايانناپذير با يكديگر دارند اما اين اختلاف نظر را تنها ميتوان در جرايد
و رسانهها دنبال كرد. غيرمالزياييها و يا دست كم ايرانيها چنين كشمكشي
را بين مردم احساس نميكنند. در 31 اوت 1957 شبه جزيره مالايا خود را از
يوغ استعمار انگليس رها كرد و در 16 سپتامبر 1963 با پيوستن ديگر مستعمرات
انگليس يعني صباح و ساراواك و نيز سنگاپور كشور مالزي تشكيل شد. دو سال بعد
يعني در سال 1965 سنگاپور از اين اتحاد كنارهگيري كرد. عليرغم فراز و
فرودهايي كه اين سرزمين گرمسيري در شش دهه اخير داشته است، مردمان مالايي
با صلح و آرامش كنار چينيها و هنديها روزگار ميگذرانند و در جشنها و
شاديهايي كه رنگ و بويي ملي دارد چون اعضاي تني واحد بيش از پيش دوشادوش
هم ديده ميشوند. اين دو روز در تقويم ملي مالزي تعطيل رسمي است اما هر
ايالت براي خود روزهاي مهمي دارد و تنها در آن ايالت ممكن است كسب و كار
تعطيل شود.
مثل ساير روزهاي مهمي كه در تقويم اين كشور ثبت شده، مالزياييها با
آتشبازي در شب قبل به استقبال روز ملي خود ميروند. تقريبا در هر نقطهاي
از اين كشور ميتوان شعاعهاي رنگارنگ نور را شبهنگام مشاهده كرد كه خود
نشاندهنده فردايي شاد و پر برنامه است؛ نمايش فيلم، تئاترها، فستيوالهاي
خياباني و جشنوارههاي مختلف در پايتخت و مراكز مهم جمعيتي از يك سو و
برگزاري، گردهمايي، سخنراني، مراسم و آيينهاي سنتي از سوي ديگر نه تنها
براي گردشگران جالب است كه براي ساكنان اصلي اين سرزمين نيز جذاب مينمايد.
اين مراسم فرصت مناسبي است براي تجربه محيطي متفاوت در سرزميني گرمسيري كه ممكن است باراني شديد