دوقلوهاي 300 هزار تني



هر بار از حوالي برج‌هاي دوقلوي كوالالامپور عبور مي‌كنم عده‌اي را مي‌بينم مشغول عكاسي از اين بناي عظيم. اين سازه‌ چنان حضور پرصلابتي دارد كه همه كس را به تماشا وا مي‌دارد و بعد از واقعه 11 سپتامبر لقب بلندترين «برج‌هاي دوقلوي» جهان را به خود اختصاص داده‌اند.

 شايد براي شماري از گردشگران چندان مهم نباشد كه وزن هر يك از برج ها 300 هزار تن و زيربناي آن بيش از 18 هزار متر مربع است. شايد براي آنان حتي مهم نباشد كه 5/2 ميليارد دلار صرف ساخت اين بنا شده است. اما براي بسياري حضور در برج و بالا رفتن از آن وسوسه‌برانگيز است. اين وسوسه به جان من هم افتاد و يك روز تصميم گرفتم بالا رفتن تا ارتفاع 177 متري آن را تجربه كنم. در اين ارتفاع دو برج با پلي كه طول آن بيش از 58 متر است به هم وصل مي‌شوند.

قبل از رفتن به برج سعي كردم كمي درباره آن اطلاعاتي به دست بياورم. در وب‌سايت «پتروناس ‌تاورز»PETRONAS Twin Towers درباره اين بنا نوشته شده: «وقتي درهاي اين بناي عظيم در سال 1998 به روي بازديد‌كنندگان باز شد شمار گردشگران از پنج و نيم به 22 ميليون نفر در سال 2008 افزايش يافت.»  گرچه بعيد به نظر مي‌‌رسد تنها دليل افزايش گردشگران تماشاي برج‌ها باشد با اين حال نمي‌توان نقش آنها را ناديده انگاشت؛ برج‌هايي كه 452 متر ارتفاع (با احتساب آنتن‌‌ها) و 88 طبقه دارند و پلي به نام اسكاي بريج آن دو را در طبقات 41 و 42 به هم وصل مي‌كند. البته اين دو برج كه تنها ظرف چهار سال ساخته شده‌اند مي‌تواند يكي از چندين دليل سفر به سرزميني استوايي باشد.



تصميم‌گيري براي ساخت برج‌هاي دوقلو كه نام شركت ملي نفت مالزي يعني پتروناس را يدك مي‌كشد به سال 1991 باز مي‌گردد. همان سال اسناد مناقصات آماده شد و هشت شركت پيشنهادهاي خود را ارائه كردند. از ميان آنها كار به شركتِ معماريْ پرآوازه به نام  «سزار پللي» (Cesar Pelli) واگذار شد كه با تلفيق اشكال هندسي اسلامي و آثار معماري مدرن طرحي منحصر به فرد خلق كرد. اين معمار طراحي مركز تجارت جهاني هنگ كنگ و كانري وارف گروپ لندن و نيز مديريت گروه معماري دانشگاه ييل آمريكا را در كارنامه خود دارد. پللي يكي از مشهورترين معماران بناهاي عظيم است كه تا كنون بيش از 100 جايزه معتبر را در اين زمينه از آن خود كرده است . مدال طلاي «انيستيتوي آمريكايي معماران» (1995) و جايزه «آگاخان» (2004) براي طراحي پتروناس از معتبرترين آنهاست.

بر پايه گزارش وب‌ سايت پتروناس: «غروب خورشيد زمان شروع عمليات حفاري بوده و هر شب 500 كاميون خاك به بيرون شهر منتقل مي‌كردند. تزريق بلندترين و بزرگترين بتون در كمترين زمان ممكن قدم بعدي ساخت اين برج‌هاي دوقلو بوده است. در مجموع13 هزار و 200 مترمكعب بتون در يك بازه زماني پيوسته و ظرف 54 ساعت انجام شده و اين اقدام يك ركوردشكني قابل توجه است. با ساخت پاركينگ پنج طبقه‌اي كه ظرفيت آن 5 هزار و 400 خودورست، فونداسيون برج‌هاي دوقلو به پايان رسيد. بدين ترتيب ساخت بنا از سطح زمين در آوريل 1994 شروع شد. تركيبي از 37 هزار تن استيل قابل انعطاف و 80 هزار متر مكعب بتون سخت براي ساختمان دو برج مورد استفاده قرار گرفت تا بيشترين مقاومت را در برابر تغييرات زمين، زلزله و طوفان داشته باشد. همچنين در نماي اين برج 33 هزار قطعه استيل و 55 هزار قطعه شيشه به كار رفته است.»


جايي شنيدم كه اگر بر اثر سانحه‌اي طبيعي همه چيز ويران شود آنچه باقي مي‌ماند برج‌هاي پتروناس است. تمام اين اطلاعات وسوسه حضور در برج‌ها را در وجودم دو چندان مي‌كرد. ورود به برج‌هاي دوقلو پتروناس گرچه مجاني است اما بايد قبل از آن بليت تهيه مي‌كردم. گيشه ساعت هشت‌نيم باز مي‌شد و دو ساعت قبل بايد آنجا مي‌بودم و گرنه بليت‌ها تمام مي‌شد. وقتي رسيدم صفي طولاني در انتظار باز كردن گيشه بود. نگهبانان از مردم مي‌خواستند فقط يك نفر در صف منتظر باشد و  گفتند هر نفر مي‌تواند 5 بليت دريافت كند تا مثلا بازار سياه راه نيافتد. بعد از مدتي به كساني كه در صف ايستاده بودند شماره دادند. صف به تدريج حركت كرد. اول صف، شماره‌ها را گرفتند و بليت دادند اما قبل از آن از مراجعه كننده‌ها پرسيدند اهل كدام كشور هستند.

مراجعه كننده‌ها با بليت در دست راهي سالن سينماي سه بعدي شدند تا فيلمي ده دقيقه‌اي و تبليغاتي از شركت ملي نفت مالزي يعني پتروناس ببينند. البته مختصري هم از برج‌ها و نحوه ساخت آن اطلاعاتي داده شد با تاكيد بر طراحي برج‌ها كه برگرفته از طرح‌هاي هندسي اسلامي است. بعد نوبت به بازرسي بدني رسيد و البته بردن آدامس به برج ممنوع بود، با آسان‌بري كه راهنما گفت در هر ثانيه 5 متر بالا مي‌رود در كمتر از 40 ثانيه به اسكاي بريج در ارتفاع 170 متري رسيدم. با تماشاي مناظر اطراف در آن ارتفاع و قدم زدن در پلي 58 متري حد فاصل دو برج اين پرسش در ذهنم شكل گرفت كه چگونه چنين سازه عظيمي ظرف 4 سال در يكي از كوچكترين پايتخت‌هاي آسياي جنوب شرقي ساخته شده است؟

منتشر شده در خبرآنلاين