حمایت از محیطبانان و عدم رعایت حق مولف
چند روز پیش که خبر رسید محیطبان دنا، غلامحسین خالدی، حکم اعدامش صادر شده یادم آمد پیشتر در آتشنوشت درباره او و همکار ِدیگرش، اسد تقیزاده، نوشته بودم.
چندی پیش نیز مطلبی درباره وضعیت محیطبانها در بیبیسی به همین قلم منتشر شد (پست قبلی باز نشر یافته همان مطلب است). گشتی زدم و دیدم همین مطلب در وبلاگ محیطبان بدون هیچ کم و کاستی منتشر شده جز آن که نام نویسنده تغییر کرده است. موضوع را با مدیر وبلاگ در بخش نظرات در میان گذاشتم و ایشان دلیلی آوردند که چندان قابل قبول نیست. در عین حال خواستهاند بخش نظرات آتشنوشت، باز باشد تا بتوان در این موارد تبادل نظر کرد. باز بودن و نبودن بخش نظرات، موضوعی کاملا شخصی/سلیقهای است و در شرایط موجود نگارنده ترجیح میدهد بخش نظرات به همین شکل مسدود باشد.
باز نشر یک مطلب، به خصوص وقتی در دفاع و حمایت از محیطبانان باشد، کار با ارزشی است اما دست کم لازم است حقوق اولیه نویسنده را هم در نظر گرفت. ممکن است برخی به نگارنده و این طرز نگاه خرده بگیرند که محیطبانی زیر تیغ است و نوشتن از حق مولف یک سره راه به بیراهه میبرد. سخن گفتن از رعایت حقوق، زمان و مکان نمیشناسد. اما گفتن و نوشتن و تکرار آن، آیا راه به جایی میبرد؟ در چنین مواقعی سوال این است که ما چگونه میخواهیم از حقوق محیطبانان دفاع کنیم در صورتی که حقوق بقیه را به راحتی نادیده میگیریم؟
به هر حال غلامحسین خالدی همچنان یک شانس دیگر دارد. احتمال تجدید نظر حکمش وجود دارد. اگر سازمان محیطزیست با حضور معصومه ابتکار، جدیتر و دقیقتر دنبال پرونده محیطبانان زیر تیغ باشد شاید امیدواری بیشتری نسبت به تغییر شرایط به وجود بیاید. حضور فرهاد دبیری، استاد حقوق محیطزیست و مدیر کل سابق دفتر حقوقی سازمان محیطزیست، به عنوان مشاور ارشد رییس سازمان محیطزیست روزنی باشد برای حمایت حقوقی بیشتر از محیطبانان دربند.