توفان ماسه و بیتوجهی همیشگی
نگاهی به فهرست بلندبالای تخریب طبیعت ایران نشان میدهد همه وقایع کم و بیش تکرار میشوند. تصمیم های اشتباه و سو مدیریت در سال ۹۱ کم نبودند و خبرهای تاسفبار نیز هم.
یکی از اخباری که در سایه جوسازی و توجه به موضوعات کماهمیتتر به آن چندان پرداخته نشد، توفان ماسهای بود که باعث شد راههای اصلی در جاده بم-ایرانشهر و بم-زاهدان در دیماه بسته شود.
در مواجهه نخست هر مخاطبی ممکن است گمان کند توفان ماسه در آن نواحی پدیدهای معمول و طبیعی است که باید حتی ۱۲۰ روز ادامه داشته باشد. با گرم شدن هوا وقوع چنین پدیدهای طبیعی است اما در میانه زمستان (در دیماه) شاید چندان طبیعی نباشد. زمانی میتوان بیشتر نگران بود که چنین پدیدهای تکرار شود. این مطالب را پیشتر در مصاحبهای گفتهام. اما آنچه قرار است در ایران اسلامی همگی رعایت کنیم این است که چطور چنین پدیدههایی فراموش شوند و اساسا مهم نیست دلایل وقوع چنین پدیدههایی چیست و روشهای جلوگیری از تکرار یا کاهش اثرات مخرب آنها کدام است. افراد آن کاره و خبره البته کمتر به این موضوعها میپردازند لابد چندان مقرون به صرفه نیست.
چند روزی که از آغاز سال ۹۲ میگذرد آیا میتوان امید داشت که اوضاع محیط زیست بهبود یابد؟
پینوشت: بین نوشتن این متن و بارگذاریاش بر روی وبلاگ چند روزی وقفه افتاد. پست بعدی جواب سوال بالا را میدهد.