خرسهای قطبی، سیاست و انقراض
نگرانی از روند انقراض خرسهای قطبی رو به افزایش است. مهمترین تهدید این جانورانِ سفیدپوش، آب شدن زیستگاهشان است. ظرف سه دهه گذشته از حجم دریای منجمد در تابستان ۱۵ تا ۲۰ درصد کاسته شده است است (در تابستان سال گذشته این رکورد شکسته شد و به ۷۶۰ هزار کیلومتر مربع رسید؛ یعنی حدود نصف مساحت ایران).
سالانه ۸۰۰ خرس قطبی از کشورهای کانادا، دانمارک، نروژ، روسیه و آمریکا شکار میشود و تخمین زده شده است که میزان کل این جانوارن ۲۰ تا ۲۵ هزار قلاده باشد. گرچه میزان جمعیت در بعضی مناطق، ثابت یا رو به افزایش است، اما در مجموع کل جمعیت روند نزولی را طی میکند.
وقتی از کشورهای شرکتکننده در اجلاس سایتیس در بانکوک سوال شد که آیا آینده خرسهای قطبی در خطر است یا نه؟ آمریکا و روسیه جواب مثبت دادند اما پاسخ نماینده کانادا یک نه ِ قاطع بود و به شدت با نظر نمایندگان آن دو کشور مخالفت کرد. مخالفخوانی نماینده کانادا، که بیشباهت به رفتار مسئولان محیطزیست ایران اسلامی نیست، در حالی صورت گرفت که مطالعات نشان میدهد تا سال ۲۰۵۰ یک سوم از جمعیت خرسهای قطبی از روی زمین محو خواهد شد.
دامین کارینگتن در گاردین مینویسد، پاسخ کانادا این است که «عدم قطعیت» بین ذوب شدن یخها و کاهش جمعیت خرسها بسیار زیاد است. اما رابطهای هر چند اندک وجود دارد بین دولتی که از پروتکل کیوتو خارج شد و مرتب در حال توسعه صنعت نفت است. کانادا همچنین مدعی است که صادرات ۳۰۰ تا ۴۰۰ خرس قطبی یا اعضای آن اثری بر جمعیت این گونه نخواهد داشت.
برخوردها و جوابهای متناقض کشورهای دارنده خرس قطبی باعث سر در گمی و گیجی نمایندگان کشورهای شرکت کننده شد. گرفتاری اساسی آنجاست که خرس قطبی در ضمیمه یک کنوانسیون سایتس قرار دارد که نه تنها نشانهای است از نیاز این گونه به حفاظت بیشتر که تجارت بینالمللی آن را نیز محدود میکند و دولتها باید آن را کنترل کنند اما اینک کانادا ادعای عجیبی مطرح میکند.
اتحادیه جهانی حفاظت از طبیعت که مشاوره علمی به سایتس میدهد اعلام کرده که کاهش جمعیت در طول سه نسل از خرسها (۴۵ سال) بیش از ۳۰ و کمتر از ۵۰ درصد جمعیت امروزی خواهد بود، به علاوه زیستگاه این جانوران بسیار پهناور است و به هیچ رو محدود نیست. با این حال این سازمان اشاره نکرده آب شدن سریع یخها چه اثری میگذارد بر شکار سیلها توسط خرسهای قطبی.
نویسنده گاردین اضافه می کند، هنوز راه حل دقیقی برای این ماجرا به دست نیامده است. بازنده اصلی بیشک خرسهای قطبی هستند که یا بار دیگر ما را با شکست سنگین در ارتباط با حفاظت زمین مواجه میکنند و هر بار سیاست پیروز میدان است.