پرنده‌ سياه و كنجكاوي كه تقريبا همه جا در مالزي ديده مي‌شود، مثل گنجشك و كلاغ در ايران، همان شيلا در كارتون سندباد است  كه در فارسي و انگليسي مينا (Myna)  ناميده مي‌شود، سر سياه و نوك و پاهاي زرد رنگش به قدري مشخص است كه نمي‌توان آن را با پرنده‌اي ديگر اشتباه گرفت. به راحتي صداي پرندگان ديگر را تقليد مي‌كند. گونه‌ خاص مناطق گرمسيري آسياست كه ميانه قرن نوزدهم به استراليا و پيش از آن به آفريقا برده شد، مينا در جنوب ايران از بلوچستان تا خوزستان نيز پراكندگي دارد، هيچ گزارشي در دست نيست تا ثابت كند اين پرندگان به طور بومي در ايران بوده‌اند و يا از قفس‌ها فرار كرده‌اند. چند سالي است كه حتي شمال شهر تهران و به طور مشخص حوالي كاخ نياوران ديده مي‌شود. البته به نظر مي‌رسد ميناهاي پايتخت‌نشين از قفس‌ها فرار كرده اند يا به طور عمدي رها شده‌اند.

در ايران، بسياري آن را در قفس نگه مي‌دارند و آموزش مي‌دهند تا سخن بگويد؛ برخي مي‌گويند مينا اين مرغ مقلد دو نوع است؛ يك نوع كه مي‌خواند و نوع ديگري كه نمي‌خواند و البته منظور از خواندن تقليد صداي فرد آموزش دهنده است. به هر حال مينا مي‌تواند به راحتي صداي پرندگان ديگر و حتي قورباغه را تقليد كند و جيغ بكشد. وقتي متوجه خطري شود كه خطري جفت خود يا ساير ميناها را تهديد مي‌كند با جيغ  كشيدني خاص آنها را با خبر مي‌كند.


از ويژگي‌هاي اين پرنده، قدرت سازگاري زياد آن است به طوري كه پرنده‌شناسان آن را گونه‌اي مهاجم (Invasive) لقب داده اند. جانوري همه‌چيز خوار است؛ از سبزي‌ها و ميوه‌هاي تازه، حشرات و حتي پسماند و زباله‌هاي انساني نيز تغذيه مي‌كند. در اين هنگام معمولا روي زمين مي‌نشيند و مرتب اطراف را زير نظر دارد. در استراليا به عنوان آفت شناخته مي‌شود به طوري كه حتي در زادآوري ساير پرندگان بومي اختلال ايجاد مي‌كند.

مشكلي كه مينا در همه جا مي‌تواند ايجاد كند،‌ علاوه بر آسيب رساندن به جمعيت ساير پرنده‌ها، وارد كردن خسارت به مزارع و محصولات كشاورزي است. با اين حال در شهرهاي مالزي به ويژه كوالالامپور به فراواني ديده مي‌شود و نه توريست‌ها با آن مشكلي دارند و نه ساكنان اين سرزمين گرمسيري.
منتشر شده در شماره 13 مجله مونوريل، از اين شماره در صفحه‌اي با عنوان «پر» به معرفي ساده و كوتاه پرندگان مالزي پرداخته مي‌شود.