محيطزيست؛ يك سياره، يك آينده
روز جهاني محيطزيست، پنجم ژوئن، همواره در ايران مورد توجه قرار نميگيرد. دليل آن هم روشن و قابل فهم است؛ عزاداريهاي 14 و 15 خرداد. با اين حال موضوع محيطزيست چند روز پس از روزهاي عزاداري، رسانهاي ميشود؛ برخي روزنامهها ستون و صفحهاي به آن اختصاص ميدهند و مسولان دولتي نيز سخناني مرتبط ابراز ميكنند و شايد دو قطره اشكي براي محيطزيست اين مظلوم بيزبان بيافشانند.
Many Species One Planet, One Future
جهاني محيطزيست فرصتي است براي توجه بيشتر به روند از دست رفتن آنچه طي قرنها در اثر تكامل بهوجود آمده است. شعاري كه امسال به مناسبت روز جهاني محيطزيست در نظر گرفته شده در ارتباط با سال تنوع زيستي است: «بسياري گونهها، يك سياره؛ يك آينده». گويي يك نگاه واقعبينانه در اين شعار هست. يعني به هر حال انقراض صورت ميگيرد و نميتوان گفت همه گونهها!
در پيام بانكيمون، دبير كل سازمان ملل به مناسبت اين روز آمده است: «هزاران گونه از قورباغهها تو گوريلها، از گياهان عظيمالجثه تا حشرات كوچك در خطر هستند» (براي اطلاعات بيشتر اينجا را بخوانيد).
به هر حال روز جهاني محيطزيست در حالي برگزار ميشود كه اتحاديه جهاني حفاظت (IUCN) اعلام كرده است از 5 پستاندار يك گونه، از هر 3 دو زيست يك گونه و از هر 7 پرنده يك گونه در حال انقراض و تهديد است (براي اطلاعات بيشتر اينجا را بخوانيد).
روند انقراض نيز در ايران بسيار نگران كننده است و به نظر ميرسد جز همياري توسعهطلبان كه بر مناصب اصلي تكيه زدهاند، راهي براي نجات آن نيست. چگونه ميتوان اين افراد را با طبيعت و محيطزيست آشتي داد وقتي شعلهاي خرمن به اصطلاح طرفداران محيطزيست را ميسوزاند و جبههاي متحد براي دفاع از آرمانهاي مشترك تشكيل نميدهند؟
Many Species One Planet, One Future
جهاني محيطزيست فرصتي است براي توجه بيشتر به روند از دست رفتن آنچه طي قرنها در اثر تكامل بهوجود آمده است. شعاري كه امسال به مناسبت روز جهاني محيطزيست در نظر گرفته شده در ارتباط با سال تنوع زيستي است: «بسياري گونهها، يك سياره؛ يك آينده». گويي يك نگاه واقعبينانه در اين شعار هست. يعني به هر حال انقراض صورت ميگيرد و نميتوان گفت همه گونهها!
در پيام بانكيمون، دبير كل سازمان ملل به مناسبت اين روز آمده است: «هزاران گونه از قورباغهها تو گوريلها، از گياهان عظيمالجثه تا حشرات كوچك در خطر هستند» (براي اطلاعات بيشتر اينجا را بخوانيد).
به هر حال روز جهاني محيطزيست در حالي برگزار ميشود كه اتحاديه جهاني حفاظت (IUCN) اعلام كرده است از 5 پستاندار يك گونه، از هر 3 دو زيست يك گونه و از هر 7 پرنده يك گونه در حال انقراض و تهديد است (براي اطلاعات بيشتر اينجا را بخوانيد).
روند انقراض نيز در ايران بسيار نگران كننده است و به نظر ميرسد جز همياري توسعهطلبان كه بر مناصب اصلي تكيه زدهاند، راهي براي نجات آن نيست. چگونه ميتوان اين افراد را با طبيعت و محيطزيست آشتي داد وقتي شعلهاي خرمن به اصطلاح طرفداران محيطزيست را ميسوزاند و جبههاي متحد براي دفاع از آرمانهاي مشترك تشكيل نميدهند؟
+ نوشته شده در 2010/6/5 ساعت 23:13 توسط سام خسرويفرد
|