لطفا اين جانوران را ميل نكنيد!
سه دختر به دنبال نجات لاكپشتهاي دريايي
سه دختر جوان با سه نژاد مختلف كولهپشتيهاي خود را بستند، سوار بر خودرويي شدند كه به طرز عجيبي رنگآميزي شده بود و راه افتادند تا به مردم مالزي بگويند: تخملاكپشت مساوي است با ادامه زندگي. اين سه تن دنبال جمعكردن يك صد هزار امضا بودند، امضاهايي كه بالاي آن افراد تعهد اخلاقي ميدادند تحملاكپشت را نيمرو نكنند.
گريس دورايسينگام (Grace Duraisingham) هندي، نليسا عمر (Nelleisa Omar) مالايي و چونگ هوي مي (Chong Huey Meim) چيني با هدف و آرماني مشترك گروهي به اسم رنجرها (Telur Rangers) را تشكيل دادند؛ اولي شاغل در سازماني مشهور به صندوق جهاني طبيعت (WWF) است و دو نفر ديگر كارمند شركتي تبليغاتي، ماجراجو و علاقمند به محيطزيست هستند.
درباره پيشنه طرح نجات تخم لاكپشتها، شيوه كار، انواع لاكپشت هاي دريايي شناخته شده دريايي و حاميان مالي و معنوي با نليسا عمر، عضو مالايي اين گروه سه نفره گفتوگويي كردهايم كه ميخوانيد:
- چه شد كه به لاكپشتهاي دريايي علاقمند شديد؟
وقتي من و هوي متوجه شديم كه اين لاكپشتها شرايط نامطلوبي دارند و در حال انقراض هستند تصميم گرفتيم براي آنها كاري بكنيم. در واقع جمعيت آنها مرتب در حال كاهش است پس بايد اقدامي ميكرديم براي آن كه فروش آنها و مصرف تخمشان تا حد ممكن كم يا متوقف شود.
- يعني دو نفري شروع كرديد؟
برنامهريزي براي فعاليتها، مسيرها، مقصدها، محلهاي اقامت يك ماه طول كشيد. بعد با صندوق جهاني طبيعت تماس گرفتيم و با كارشناسان آن جزييات را در ميان گذاشتيم. در اين مدت گريس هم به ما ملحق شد. آن سازمان خيلي كمك كرد و همواره بابت اين كمكها سپاسگزارش خواهيم بود.
- مهمترين خطري كه لاكپشتهاي را در مالزي تهديد ميكند چيست؟
مردم برخي مناطق تخم لاكپشتها را از لذيذترين غذاها ميدانند. در واقع مصرف و خوردن تخمها يكي از مهمترين تهديدهاست كه هيچ كنترلي هم روي آن نيست. توسعه نوار ساحلي به منظور مصارف توريستي مشكل ديگري است كه بقاي لاكپشتها را به خطر مياندازد. لاكپشتها جايي تخم ميگذارند كه به دنيا آمدهاند اما در ساحلي كه تغيير شكل داده يا امنيت و آرامش آن را انسان به هم زده باشد عملن تخمگذاري با مشكل مواجه ميشود. اسير شدن در تورهاي ماهيگيري و شكار مستقيم آنها براي استفاده از لاكشان در وسايل تزئيني از ديگر مخاطراتي است كه اين جانوران دريايي با آن روبهرو هستند.
اين موضوع وقتي غمانگيزتر ميشود كه بدانيم از هر يك هزار تخم لاكپشت فقط يكي به دوران بلوغ و باروري ميرسد.
- ...و برنامه شما براي كاهش اين خطرات چه بود؟
تصميم گرفتيم در شبه جزيره مالزي سفر كنيم و در بيش از 20 شهر توقف داشته باشيم براي جمعآوري 100 هزار امضا و افزايش آگاهي مردم. با اين شعار كه تخم لاكپشت مساوي است با ادامه زندگي. اين امضاها را سازمان صندوق جهاني طبيعت به عنوان ابزاري حقوقي به مقامات مسول مرتبط نشان خواهد داد با تاكيد بر اين موضوع كه مردم از حفاظت قانوني لاكپشتها و تخم آنها حمايت و پشتيباني ميكنند.
- يعني هدف شما تصويب قانوني براي حفظ لاكپشتهاست؟
هدف ما افزايش آگاهي عمومي است و هشدار دادن كه اين جانوران چه وضعيت نگران كنندهاي دارند. در نهايت رسيدن به نقطهاي كه مردم آگاهانه از مصرف و تجارت تخم لاكپشتها در مالزي خودداري كنند.
- در اين صورت از تلاشتان احساس رضايت خواهيد كرد؟
گرچه ايدهها در اين ارتباط متفاوت است اما پشت اين سفرها و اين برنامه، دنبال چيز خاصي نيستيم. همين كه مردم تشويق بشوند سمت تخم لاكپشت ها نروند ميتواند براي ما راضيكننده باشد.
- پس براي همان افزايش آگاهي عمومي كه اشاره كرديد فيسبوك و وبلاگ راه اندازي كرديد؟
دقيقن. ميخواستيم مردم بدانند ما كجا رفتيم و چه ميكنيم. داستان ما را دنبال كنند، در نقاطي كه توقف داشتيم به ديدنمان بيايند و امضا بدهند. به هر حال استقبال از صفحه علاقمندان به لاكپشتها در فيسبوك و بازديدها و نظرات وبلاگ بسيار اميدواركننده بود.
- غير از صندوق جهاني طبيعت، چه كسان ديگري شما را حمايت كردند؟
فاميل و دوستانمان، همكارانمان در محل كار، آنان كه در فيسبوك به ما ملحق شدند يا در بلاگ كامنت گذاشتند همه حاميان ما بودند.
منتشر شده در شماره يازده مجله مونوريل، چاپ مالزي