فرصت از دست ميرود
چند تن از دوستان ساكن اروپا به يادداشت كپنهاك، فرصتي پيشرو انتقاد كردند و به صراحت گفتند به محض آن كه رييس كابينه دهم جمهوري اسلامي پشت ميكروفن برود، بسياري از حضار سالن را ترك خواهند كرد. چنان كه دوستان دانش آموخته محيط زيست گفتند، اين رفتار در قالب يك اعتراض مدني شكل ميگيرد و اكثر شركت كنندگان از ايرانيان ساكن ساير كشورها تا غير ايرانيان به آن ميپيوندند.
جاي تاسف است اجلاسي زيستمحيطي محل مناقشه و تسويه حسابهاي سياسي و بينالمللي شود. وقتي كه سالها پيش روزنامهنگار و نويسندهاي به نام محمد قائد هشدار داد كه تيتر صفحه اول روزنامهها شدن براي ايران مايه مباهات نيست، كمتر جدياش گرفتند. اما خواندن دوباره آنچه او نوشته است نشان ميدهد كه تحليلش تا چه ميزان درست بوده است. كار به جايي رسيده است كه اجلاس محيطزيستي دستاويزي شده براي جنگ و جدالي مدرن. براي آگاهي از نوشته آن نويسنده اينجا را كليك كنيد.
پس ايران به عنوان یکی از مهمترین توليد كننده گازهاي گلخانهاي باز هم تنها خواهد ماند و در اين راه نيز از كمكهايي كه ميتواند براي كشور مفيد باشد و بخشي از گرمايش زمين را محدود كند بينصيب ميماند؛ يعني فرصتي ديگر از دست ميرود. البته شايد جاي خوشحالي باشد كه اعلام شده فقط 56 سال ديگر نفت باقي است بدين ترتيب نيازي نيست در ايران گازهاي گلخانهاي را كنترل يا محدود كرد. زيرِ زمين نفتي نخواهد بود كه به ثمن بخس دودش كرد و به هوا فرستاد يا درآمد حاصل از آن را بيهوده خرج كرد. در اين حالت يا به نيرو و دانش وطني اتكا ميكنيم و پيشرفتي حاصل ميشود يا جزو فقيرترين كشورهاي جهان خواهيم بود. براي آگاهي از وضعيت نفت اينجا را ببينيد.