دوستداران محيط‌زيست چهار تبريك به سازمان حفاظت محيط‌زيست بدهكارند. تلاش‌هاي بي‌وقفه مديران دلسوز اين سازمان باعث شده چهار اتفاق در عرصه محيط طبيعي رخ بدهد؛ اتفاق‌هايي ناخوشايند و بي‌نظير.
نخست، واگذاري پارك ملي كوير به نیرویی نظامی. علاقمندان،‌ چندان كه شنيده‌ها و گزارش‌هاي غير رسمي حكايت مي‌كند، زين پس لازم است از سپاه مجوز بگيرند براي بازديد. و البته كارشناسان سازمان محيط‌زيست نيز چنين خواهند كرد. از اين كه سازمان محيط‌زيست چنين اقدامي انجام داده بايد از آن تشكر كرد چرا كه خيال دوستداران محيط‌زيست آسوده خواهد بود كه دل‌نگران پارك ملي كوير نباشند. البته گفته مي‌شود به دليل اجراي مانور در منطقه چند روزي اداره پارك كوير در اختيار يد با كفايت نيروهاي نظامي بوده است. اما نگراني‌ اين است كه موضوع از چند روز بيشتر فراتر رود و به عبارتي، يا اندك‌، اندك جمع‌گردد وانگهي دريا شود
دوم، چندان كه خبرگزاري‌ها منتشر كرده‌اند، تالاب‌ بين‌المللي پريشان بار دیگر با چهره سياه مرگ روبه‌رو شد. ني‌ها را آتش زدند به بهانه توسعه و هزاران لاك‌پشت و پرنده و تخم آنها نابود شد (اينجا را ببينيد).
سوم، شنيده‌ها حاكي است كه گارد سازمان محيط‌زيست به نيروهاي انتظامي و به احتمال زياد سپاه واگذار خواهد شد. نكته قابل تامل اين كه محيط‌بانان، صرفاً ضابطان قوه قضاييه نيستند، آنان در ارتباط با حيات‌وحش،‌ نخجيرداري و اكولوژي آموزش ديده‌اند. به بيان ديگر، فلسفه به وجود آمدن چنين نيرويي با آموزش‌هاي زيست‌محيطي و محيط طبيعي همراه بوده است،‌ بر همين اساس آموزشكده محيط‌زيست كرج راه‌اندازي شد. تاريخچه و علت راه‌اندازي اين آموزشكده در پستي ديگر تشريح خواهد شد. واگذاري گارد حفاظت محيط‌زيست به ارگان‌هاي نظامي و انتظامي،‌ گامي خواهد بود در راستاي تخريب بيشتر طبيعت.

                                            khojir     
چهارم، ايجاد جاده در دل پارك ملي خجير. همان جاده‌اي كه قرار بود از بيرون پارك كشيده شود اينك درست از قلب خجير عبور مي‌كند. اگر برخي مديران سازمان محيط‌زيست، كه هر نقدي و انتقادي را به مثابه موضوعي شخصي، توهين به خود تلقي‌كنند و از ابراز هر گونه هتاكي به استادان دانشگاه نيز ابايي ندارند، نگاهي به عكس‌هاي ماهواره‌اي بياندازند ديگر دليلي براي انكار، ناديده گرفتن موضوع يا وارونه جلوه دادن آن محلي از اعراب نخواهد داشت.
شايد تنها عمل مثبت سازمان محيط‌زيست در دوره چهار ساله اخير،‌ مقاومت در برابر ساخت پالايشگاه بهشهر باشد (اينجا را ببينيد). عملي كه سال‌ها پيش نيز طرح آن تهيه شده بود اما با گزارش به موقع و 70 صفحه‌اي سازمان محيط‌زيست در دهه 50 شمسي طرح مذكور متوقف شد. البته اين كه ساخت پالايشگاه بهشهر چندان كه تجربه‌هاي مشابه نشان داده به طور كامل فراموش نخواهد شد، مدتي ديگر،‌ مديري ديگر و دوباره همان ماجرا!