قرار است سازمان محيط‌زيست نيز واجد ناوگان هوايي شود و براي هر فروند فجر22 مبلغ يكصد و 27 ميليون تومان پول خرج كند. تعداد هواپيماها نيز از قرار 17 فروند خواهد بود. بنابراين با يك محاسبه سرانگشتي مي‌توان نتيجه گرفت دو ميليارد و 159 ميليون تومان قرار است براي تهيه اين هواپيماها هزينه شود. اين كار البته براي حفاظت بيشتر مناطق است و باز هم قرار است محيط‌بانان- كه برخي از آنان حقوقشان را چند ماه يك بار دريافت مي‌كنند، البته جملگي از حقوق دريافتي اندكشان ناراضي هستند، براي حفاظت خود و مناطق اسلحه ندارند، و در بهترين حالت جانوران بزرگ‌جثه را مي‌شناسند آن هم با تلاش خود و نه آموزش‌هاي اصولي-  از اين پس با طياره به گشت‌زني بروند، با متخلفان احتمالي برخورد كنند و در يك كلام به امور حفاظتي بپردازند.

يعني اين دو ميليارد و 159 ميليون بر اساس اولويت‌هاي موجود بايد خرج هواپيما شود (كه البته يك بار از خلباني شنيدم با اين رقم مي‌شد طياره‌اي بهتر ابتياع كرد حتي در شرايط تحريم) و بدين صورت تمامي امور مربوط به حفاظت نيز برطرف خواهد شد؛ محيط‌بان كارآزموده به تعداد كافي داريم، مردم محيط‌زيست را از آن خود مي‌دانند و در حفاظت آن مي‌كوشند، كارشناسان‌مان به قدري مجرب شده‌اند كه در تمام سمينارهاي بين‌المللي گوي سبقت را از همتايان اجنبي خود مي‌ربايند مقالات و كتاب‌هاي بيشماري داريم كه مي‌توانيم به آنها افتخار كنيم...پس هواپيما نداشتيم كه آن هم زين پس داريم.

اما طياره‌دار شدن محاسن ديگري نيز دارد. در مناطقي كه هوا گرم است مي‌توان  به آبياري پرداخت و يا از آسمان براي وحوش اطعمه و اشربه كامل، تازه و فراوان به پايين انداخت. اما فايده ديگري نيز در كار است. وقتي جنگلي دچار حريق شد نيازي نيست كه ديگران كاري بكنند، ناوگان پرتوان و هميشه آماده محيط‌زيست، سلحشورانه به اطفاي حريق خواهد پرداخت و ديگر لازم نیست  آقاي محمد درويش مقاله‌اي بنويسند درباره آتش‌سوزي جنگل‌هاي شمال كه دل هر انساني را به درد مي‌آورد. پس طیاره دار شدن برای رفع دل درد هم مفید است.