امروز در روزنامه اعتماد ملي ، جوابيه‌اي از طرف سازمان حفاظت محيط‌زيست در ارتباط با تجمع علاقمندان به طبيعت در تاريخ 14 اسفند ماه و همچنين پروژه يوزپلنگ آسيايي و عملكرد آن به چاپ رسيده است. نويسنده اين روزنامه (برخلاف خبرنگار ايسنا كه فقط با معاون محيط‌زيست مصاحبه كرده و به قولي يك طرفه به قاضي رفته بود) نظر مدير پيشين را نيز كنار جوابيه درج كرده است. بدين ترتيب مجال قضاوت براي خوانندگان فراهم شده و مي‌توانند هر دو نظر را ( انتقاد از عملكرد مدير و نيز دفاعيات او) را با هم بخوانند.

از سوي ديگر، مژگان جمشيدي امروز در روزنامه كارگزاران يادداشتي با عنوان «يوز؛ ارث پدري سازمان محيط‌زيست» به چاپ رسانده است كه زاويه نگاه اين خبرنگار محيط‌زيست را نسبت به اظهارات معاون فعلي سازمان محيط‌زيست در ارتباط با يوز نشان مي‌دهد. او همچنين وجود برخي تنگ‌نظري‌هاي مسولان محيط‌زيست را عامل وضعيت اسفبار امروز محيط‌زيست و حيات‌وحش ايران عنوان كرده است. جمشيدي ياد آور شده  كه عملكرد پروژه يوز و مدير آن در مدت دو سال گذشته كامل و بي‌نقص نبوده و در عين حال نوع رفتار با هوشنگ ضيايي كه 46 سال در طبيعت مطالعه و تحقيق كرده است را نيز محكوم كرده است.  او همچنين، يوز را ميراث ايرانيان و جهانيان دانسته است كه براي حفاظت از آن بايد همه تلاش كنند.

            بي‌گمان مژگان جمشيدي به نكته درستي اشاره كرده است. احساس حفظ طبيعت و حيات‌وحش هنوز همه‌گير نشده، بسياري همچنان به اين باور نرسيده‌اند كه هر جزيي از طبيعت اين سرزمين متعلق به آنان است، متعلق به همه ماست. و شوربختانه  اكثر كساني كه در اين حيطه فعاليت مي‌كنند با مرزبندي‌هاي   خودي و غير خودي، بر ايجاد شكاف و گسست بيش از پيش دامن مي‌زنند، و تا اين احساس وجود داشته باشد، حفاظت طبيعت و حيات‌وحش محقق نخواهد شد.