![]() |
![]() |
|
| محیط زیست، طبیعت، حيات وحش...و ايران |
|
مهندس هوشنگ ضيايي هم از مديريت پروژه يوزپلنگ آسيايي كنار گذاشته شد. او در مدت بيش دو سال و نيمي كه اين سمت را به عهده داشت منشا خدماتي براي حفاظت از اين گونه با ارزش بود. اما متاسفانه به دلايلي كه معلوم نيست و در حالي كه سه ماه تا پايان پروژه باقي مانده بود مجبور شد كنارهگيري كند...اما اين تمام ماجرا نيست. با تلاشهاي او آبروي ايران نرفت. شش ماه به پايان پروژه مانده بود او را صدا زدند كه كاري بكند. هادي سليمانپور معاون محيططبيعي سازمان محيطزيست بود. مهندس ضيايي براي نجات يوز هر تجربهاي كه داشت به كار بست، بسيج نيروهاي داوطلب، انجام برنامههاي نوين آماربرداري از حياتوحش، جلب نظر كارشناسان تراز اول ملي و بينالمللي حياتوحش، و مهمتر از همه نصب گردنبندهاي ردياب بر روي يوزپلنگها براي دستيابي به اطلاعاتي ارزشمند كه جز با اين روش، نميتوان آنها را به دست آورد. سليمانپور رفت و به جاي او انوشيروان نجفي بار ديگر بر پست معاونت تكيه زد. او نيز با حمايتهاي خود از پروژه سبب پيشبرد برنامهها شد. مدتي بعد دلاور نجفي شبانكاره معاونت محيططبيعي سازمان حفاظت محيطزيست را از آن خود كرد. تشابه فاميل اين دو معاون باعث شده بود بسياري آنان را فاميل بپندارند، حال آن كه اولي مردي است از خطه آذربايجان و ديگري از اهالي لرستان. با اين تغييرات البته پروژه يوز همچنان فعاليت خود را ادامه ميداد اما چرا و به چه علت ناگهان معاون محيططبيعي – كه به نظر ميرسد موافقت رييس سازمان محيطزيست را نيز جلب كرده است- چنين تصميمي گرفت؟ پرسشی که هنوز پاسخی برای آن نمی توان یافت. با كوششهاي مهندس ضيايي دفتر عمران سازمان ملل متقاعد شده بود كه دو سال ديگر پروژه را تمديد كند تا كارها به پايان برسد و الگويي براي حفاظت از يك گونه در معرض خطر انقراض از سوي دفتر پروژه يوز ارائه شود. از سوی دیگر در مهر ماه سال جاري، يكي از مديران ارشد برنامه تسهيلات جهاني محيطزيست به ايران آمد و با ارائه توضيحاتي از سوي مدير پروژه، همكارانش و تشكلهايي كه او را ياري ميدادند متقاعد شد كه ايرانيان به راستي تصميم دارند يوز را از انقراض نجات دهند. خانم سلطانه بشیر به دفتر كارش بازگشت و پروژه يوز را كه در سال 84 نزديك بود به مايه شرمساري بدل شود، كانديداي جايزه موفقيت بزرگ (Achievement Award) برنامه عمران سازمان ملل(UNDP) معرفي كرد. پرسش اما هنوز پا بر جاست كه چرا چنين تصميمي در چنين شرايطي گرفته ميشود و كسي كه موفقيتي داشته ناگهان كنار گذاشته ميشود؟ |
|
+ نوشته شده در
شنبه یازدهم اسفند 1386ساعت 6:17 بعد از ظهر توسط سام خسرويفرد |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
من این حروف نوشتم چنان که غیر ندانست
تو هم ز روی کرامت چنان بخوان که تو دانی با این وب نوشت ها قرار نیست اتفاق خاصی صورت بگیرد فقط قرار است بی پرده و بی پروا از کسانی نوشت که کمر به نابودی طبیعت و محیط زیست ایران بسته اند و با نام دفاع از آن دست از ترکتازی های خویش برنميدارند. اگر این نوشته ها شما را ناراحت میکند پیشنهاد می کنم که نخوانید. |
| نوشته های پیشین |
|
تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 |
| آرشیو موضوعی |
|
نگاه رویداد دورنمایه طبیعتگردی حیات وحش محیط زیست و هنر کتاب |
|
RSS
|