با خسرو عمارلويي، نقاش طبيعت مصاحبه‌اي كردم و براي چاپ به روزنامه همشهري فرستادم. بعد از حدود سه ماه منتشر شد اما در 28 اسفند سال گذشته.

آنچه در پي مي‌خوانيد مصاحبه كامل با اين نقاش طبيعت و حيات‌وحش است كه بخش‌هايي از آن در روزنامه همشهري به دلايلي نامعلوم و تنها به خاطر سليقه شخصي، كوتاه شد. 

اي كاش همه علاقمندان به طبيعت و فعالان محيط‌زيست نمايش «ملاقات با بانوي سالخورده» را مي‌ديدند، چرا كه بي‌شباهت به روابط تشكل‌هاي زيست‌محيطي و كارفرماهايشان نيست. براي آنان كه اين نمايش را نديده‌اند يا نمايشنامه آن را نخوانده‌اند ابتدا خلاصه‌اي از اين نمايشنامه نوشته و سپس شباهت آن با مسائل مبتلا به امروز محيط‌زيست آورده شده است:

آنان كه فيلم‌هاي حيات‌وحش و طبيعت ايران را ديده‌اند بي‌شك دقت كرده‌اند كه قابل مقايسه با فيلم‌هاي بي‌بي‌سي، ناشنال جئوگرافيك، ديسكاوري و مانند آن نيست. دلايل بسياري دست به دست هم داده است كه اين فيلم‌ها واجد كيفيت مطلوب نباشند: تجهيزات، تكنولوژي و از همه مهمتر وضعيت طبيعت ايران. شايد يك فيلمبردار ساعت‌ها و روزها و ماه‌ها در مناطق بكر و نيمه بكر براي تهيه فيلمش گشت بزند اما حتي يك پرنده شكاري در حال اوج گرفتن در آسمان آبي نبيند چه رسد به اين كه صحنه شكار پلنگ يا سياه‌گوش را بخواهد به درستي و بر اساس اصول اوليه فيلمبرداري ثبت كند.