اين فيلم كوتاه نشان مي‌دهد محبت و مهر‌باني در ميان جانوران چگونه وجود دارد؛ موضوعي كه كمتر به ديده‌ مي‌آيد.
اثري منحصر به فرد كه نشنال جغرافي تهيه كننده آن بوده است... شايد بسياري از دوستداران حيات‌وحش و به خصوص پلنگ‌ْدوستان اين اثر را ديده باشند اما دوباره ديدنش خالي از لطف نيست.

برای دیدن فیلم اینجا را کلیک کنید.

مي‌گويند وقتي جيمز دين براي نخستين‌ بار به كمپاني فيلم‌سازي رفت تا تهيه‌كننده انتخابش كند برخلاف سنت مالوف و رعايت آداب معاشرت، به جاي نشستن بر صندلي، روي ميز نشست. اين رفتار جسارت‌آميزش به دل تهيه‌كننده هاليوودي نشست و بازيگر شد.
تلويزيون ملي ايران تازه تاسيس شده بود كه نياز به مجري براي برنامه‌هاي مختلف را با خودش به همراه آورد. گزينش چنين افرادي به گفته اسماعيل ميرفخرايي، تهيه‌كننده و مجري مسلط برنامه‌هاي راديو و تلويزيون، پس از 16 امتحان انجام مي‌شد؛ آزمون‌هايي كه نوع برخورد، رفتار،‌ گفتار و ظاهر را زير ذره‌بين قرار مي‌داد و پس از انتخاب بود كه آموزش شروع مي‌شد.
 چهار دهه بعد از راه‌اندازي تلويزيون ملي ايران، مجري مرد برنامه‌

وقتي توماس مالتوس در 1798 ميلادي ندا سر داد كه با افزايش جمعيت و محدوديت منابع فاجعه‌اي در راه خواهد بود، سخنانش چندان جدي گرفته نشد. در دهه 1940 بود كه اندكي به نظريه‌اش توجه كردند و در ميانه دهه 1970 با سرعت اعجاب‌آور تكنولوژي و افزايش ميزان بهره‌وري، دوباره نظريه او به حاشيه رفت. با افزايش سرسام‌آور جمعيت و ترويج مصرف‌گرايي بي‌حد در قرن اخير البته نظريه او را مي‌توان از منظري ديگري صادق دانست.
در حالي كه افزايش جمعيت را مهمترين چالش كره زمين مي‌دانند هستند افرادي كه ديگران را ترغيب مي‌‌كنند همچون كارخانه‌اي توليدي بر ميزان نفوس بيافزايند. اسقف

سال پيش موسوم بهار كه رسيد شعري نوشتم به اين مناسبت و به ياد يك دوست؛ شعر بهار خاموش از شاملوي بزرگ كه دوستم مي‌خواند به مناسبت فرا رسيدن سال نو!
امسال نيز شعري مي‌نويسم از ناظم حكمت به ياد دوست ديگري كه آمدن و رفتنش چون صاعقه‌اي بود ناگهاني؛ در بهار آمد و در زمستان رفت تا بارور شود از زيستن و تجربه. با او مفهوم واقعي «زندگي» را چشيدم، مجالي اگر بود بيشتر از او مي‌آموختم، شايد دوباره اين فرصت را زمان برايم به ارمغان آورد.

بهار بيرون رسيده است